geschiedenis van belgie

Het Voorlopig Bewind ontstond op 23 september tijdens de Belgische omwenteling van 1830, als een soort bestuurlijke commissie van notabelen om het gezag in Brussel "op zich te nemen". Het comité stimuleerde de opstand in de andere steden en dorpen in naam van een "Voorlopig Bewind". Op 29 september decreteerde het Centraal Comité dat het de macht van de koning overnam en op 4 oktober riep het de onafhankelijkheid uit van de provincies van België, die met geweld zijn afgescheurd. Nadien ging men dit Centraal Comité meer en meer het Voorlopig Bewind noemen.

Naast het Centraal Comité waren er ook bijzondere comités, voor oorlog, binnenlandse zaken, financiën, justitie, publieke veiligheid en diplomatie.

Het Voorlopig Bewind begon met benoemingen in het gerecht en de administratie, het stelde de Algemeene Maatschappij, voortaan Sociéte Générale genoemd, aan als staatsbank, organiseerde verkiezingen en bleef verder optreden als uitvoerende macht van het Nationaal Congres dat op 10 november 1830 werd geïnstalleerd, met als voornaamste opdracht om een grondwet op te maken (constituante). Na de verkiezing van een regent als staatshoofd - in afwachting van een definitieve keuze - , namelijk Surlet de Chokier, de eerste voorzitter van het Nationaal Congres, werd het Voorlopig Bewind ontbonden (24 februari 1831).

Leden van het Voorlopig Bewind

baron José de Coppin, secretaris
Alexandre Gendebien, lid van het centraal comité
baron André-Edouard Jolly, oorlogscomité 27/09-06/10 en 09/10-30/10
graaf Félix de Merode, lid van het centraal comité
Louis De Potter, lid van het centraal comité, nam ontslag op 13 november 1830
Charles Rogier, lid van het centraal comité
Sylvain Van de Weyer, lid van het centraal comité
Joseph Vanderlinden, secretaris
baron Emmanuel van der Linden d'Hooghvorst, aan de kant geschoven op 12 november 1830
Jean Nicolay, ontslag op 10 oktober 1830